Istraživač Rista T. Nikolić, iz druge polovine 19. veka, govori ovako o selu Resniku:

„Selo je na jednoj kosi, koja se od Avale pruža prema s.-z. Kuće su po temenu kose i po njenim blagim stranama prema Rakovičkom potoku i Topčiderskoj reci.

Vode piju sa česama, iz bunara i sa izvora. Poznati su: Sikiljevac, Stublina (u Orlovcu), Ribnik, Bunar u Plandištu (izvor), Ladna Voda, Brestovi, Pašin Bunar, Kadijin Bunar i dr.

Selo je ovo niže prema nekim obližnjim selima, te se ne oseća toliko hladnoća kao u njima. Od vetrova duvaju savac (zapad), koji donosi kišu, ustoka je najjača, a sever najhladniji.

Zemlja, paša i šuma – Zemlje za obrađivanje imaju oko kuća i van ovih, a na mestima: Orlovcu, Podavali, Pašinim njivama, Krečanama (poglavito lug), Marinim purama i dr. Šume imaju malo, i to u Orlovcu, te većinom drva kupuju od stanovnika okolnih sela. Opštinske zemlje, utrine, imaju po: Orlovcu, Gaju, Podavali i Malom zabranu. Na tim mestima imaju i pašu za stoku.

Tip – Selo je razređenog tipa, podeljeno u dva kraja: Gornji i Donji. Deli ih sokak, koji poprečno preseca kosu, na kojoj je selo, i jaruga, upravo šira dolinica, u kojoj je stara česma ovog sela. Sokak je širok 10–15 koraka.

Kuće su u krajevima razređene, a sve su u blizini sokaka i puteva, koji vode kroz selo, a široki su 10–15 ili 15–20 koraka. Kuće su većinom dalje od ograde, koja je prema sokaku, imaju obično prostrane dvorove i uz njih su često voćnjaci. Rastojanje je između njih kako gde, 40–60 koraka ili više. Zbijenije su kuće samo mestimice u Donjem Kraju bliže česmi i drugde. Prezimena su stanovnika različita u krajevima sela. U selu ima oko 180 kuća.

Ime – Priča se da je selo Resnikom prozvato po česmi, koja je starija od svih stanovnika u selu, a zvala se Resnik. Gradili su je, vele, Rimljani, a po nekima Madžari.

Starine – Na mestu, gde je danas „zapis“, priča se da je bila crkva. Tu je i mesto zvano Manastirine. U selu postoji madžarsko groblje, koje je u blizini Gornje Male, gde je sada seosko groblje; na njemu nema nikakvih ostataka.“